Μ’ευλάβεια τα φύλλα να πατάς
να ελαφρώνεις το κορμί σου όσο μπορείς
και να αφήνεσαι
στο μαλακό τους στρώμα.
Κάτω η γή
την υγρασία ας μαζεύει,
μην λυπάσαι.
Μονάχα άντεξε τον ήχο της βροχής
στην πέτρα που αντιστάθηκε ευχήσου
-δεν είναι ο ρόγχος της σιωπής
που σ’αναγκάζει-
Η νοσταλγία καθρεπτίζεται
και σε ζητά…
